Το blog μεταφέρθηκε!

Θα μεταφερθείτε εντώς 10sec.
Εάν όχι, τότε επισκεφθείτε το
http://epixeirein.gr
και αλλάξτε τα αγαπημένα σας.


My blog has moved!

You should be automatically redirected in 10 seconds. If not, visit
http://epixeirein.gr
and update your bookmarks.

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2007

Επιχειρηματικότητα Vs g700 (Μέρος III)

Θα μου πείτε καλά όλα αυτά, αλλά που κολλάει η g700 σε αυτό το story της επιχειρηματικότητας; Για να δούμε λοιπόν που κολλάει!

Η g700 έχει προκληθεί λόγω έλλειψης επιχειρηματικής κουλτούρας και νοοτροπίας που διέπει κάθε επίπεδο του εκπαιδευτικού συστήματος της Χώρας μας! Και εξηγούμαι: Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση επιχειρηματικότητας του ΙΟΒΕ (κατεβάστε εδώ, την Έκθεση Επιχειρηματικότητας, από το Παγκόσμιο Παρατηρητήριο Επιχειρηματικότητας), οι Έλληνες είναι από του πρώτους στον κόσμο όπου φοβούνται να ρισκάρουν και να κάνουν την δική τους επιχείρηση. Το βλέπετε χαρακτηριστικά στον παρακάτω πίνακα. Και όσοι νέοι ξεκινούν κάτι δικό τους, το ξεκινούν λόγο ανάγκης (επιχειρηματικότητα ανάγκης), και όχι επειδή εντοπίσανε κάποια ευκαιρία (επιχειρηματικότητα ευκαιρίας).


Αυτό συμβαίνει επειδή ο Έλληνας νέος, δεν ξέρει τι σημαίνει επιχειρηματικότητα! Φοβάται ότι με την αποτυχία θα είναι “δακτυλοδεικτούμενος” αφού τα ταμπού της Χώρας μας φαίνονται να είναι αξεπέραστα. Έχει έλλειψη αυτοπεποίθησης ότι μπορεί να πετύχει γιατί ποτέ κανένας δεν του έμαθε τα βασικά περί επιχειρήσεων, την λειτουργία τους, πως οργανώνονται, τι είναι στρατηγική και marketing. Η οικονομική του παιδεία επίσης είναι ελάχιστη. Θα θυμάστε όλοι το χρηματιστηριακό κραχ του ’99 στη Σοφοκλέους. Γιατί λέτε να έγινε αυτό; Γιατί κανείς δεν είχε ούτε την οικονομική, ούτε την επιχειρηματική παιδεία να αξιολογήσει τις καταστάσεις, και έγινε ότι έγινε.

Η έλλειψη επιχειρηματικής κουλτούρας από τους νέους ανθρώπους που τελειώνουν το λύκειο ακόμα και κάποιο πανεπιστήμιο είναι εμφανέστατη. Κάποιος γεωπόνος για παράδειγμα, που τελείωσε την σχολή του, μπορεί να είναι ο καλλίτερος επιστήμονας του κόσμου, και το πανεπιστήμιο του να του μετέδωσε όλη την απαραίτητη γνώση! Όμως το παιδί αυτό βγαίνοντας από το πανεπιστήμιο δεν έχει ιδέα τι σημαίνει επιχειρηματικότητα. Είναι λογικό λοιπόν να φοβάται να ξεκινήσει κάτι δικό του και να πιστέψει στον εαυτό του. Θα προτιμήσει να στραφεί σε μια δουλειά σε κάποια ιδιωτική εταιρεία ή στο Δημόσιο.

Από τη στιγμή που λιγότεροι νέοι ξεκινούν την δική τους δουλειά (και όσοι ξεκινούν το κάνουν με σκοπό να βγάλουν ένα μεροκάματο), υπάρχει συσσώρευση για μια θέση στο δημόσιο ή μια θέση σε μια ιδιωτική εταιρεία. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, όταν το καλοκαίρι του 2006 παρακολουθούσα ειδήσεις στη ΝΕΤ, και είχε σαν θέμα τον διαγωνισμό για πρόσληψη με σύμβαση 500 ατόμων, 18μηνης διάρκειας, στον ΟΤΕ. Την τελευταία ημέρα προθεσμίας, η ουρά έξω από τα κεντρικά γραφεία του ΟΤΕ στην Αθήνα, έφτανε το ενάμιση χιλιόμετρο!! Μου φάνηκε πραγματικά απίστευτο. Και με προβλημάτισε πάρα πολύ! Η μεγάλη διαθεσιμότητα εργατικών χεριών, είναι επόμενο να ρίξει τους μισθούς.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο να ζητάμε ρουσφέτι από τους βουλευτές και όσους έχουν “άκρες” για να μπούμε με Stage (το πρόγραμμα 18μηνης απασχόλησης, των 600 ευρώ, και χωρίς ένσυμα), σε κάποια εταιρεία ή ακόμα και σε Δημόσια Υπηρεσία. Δυστυχώς φίλοι μου αυτή είναι η Ελληνική πραγματικότητα!

Και φτάνουμε στο διαταύτα! Τι μπορούμε να κάνουμε; Υπάρχει λύση να ξεφύγουμε από την g700; Μερικές σκέψεις είναι οι παρακάτω:

  • Η επιχειρηματική παιδεία, και η καλλιέργεια ενός επιχειρηματικού πνεύματος είναι η προσέγγιση που θέτω μέσα από αυτή εδώ την δημοσίευση.
  • Να μπει ως βασικό μάθημα, από το δημοτικό ακόμα, το μάθημα της επιχειρηματικότητας! Και να αναβαίνει ο βαθμός δυσκολίας του στο Γυμνάσιο και Λύκειο. Δεν θα είμαστε οι πρώτοι που θα το κάνουμε. Στην Δανία, Σουηδία και τις Κάτω Χώρες, ήδη γίνεται. Οι μαθητές στο Λύκειο φτάνουν να έχουν τις δικές τους εικονικές επιχειρήσεις (business simulation). Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί μένουμε πίσω από την υπόλοιπη Ευρώπη!
  • Ίδρυση ακαδημίας επιχειρηματικότητας, όπου θα μπορούν οι νέοι να αποκτήσουν τις απαραίτητες γνώσεις για μια επιχειρηματική και οικονομική παιδεία.
  • Προβολή από τα μέσα μαζική ενημέρωσης, ιστοριών επιτυχίας διαφόρων επιχειρηματιών. Όχι όμως με έμφαση στον υλικό πλούτο που αποκτούν (λεφτά, σκάφη, κλπ.), αλλά με έμφαση στο ότι δημιουργήσανε κάτι καινούριο, κάτι νέο και καινοτόμο, που τους έκανε να αισθανθούν καλά.

Αυτές είναι μερικές από τις σκέψεις μου. Σίγουρα είναι πολλά ακόμα που μπορούν να γίνουν και από πλευρά πολιτείας τα οποία δεν αναφέραμε, όπως κίνητρα για δημιουργία νέων επιχειρήσεων, σταθερό φορολογικό σύστημα, κλπ. Σταματάω εδώ προς το παρόν. Θα χαρώ να ακούσω τα σχόλια και τις δικές σας απόψεις. Ίσως να βγάλουμε κάτι τελικά.

Βασίλης Παππάς
Επιχειρηματικός Σύμβουλος
http://epixeirein.blogspot.com

Stumble Upon Toolbar

2 σχόλια:

Miltiadis είπε...

Εύγε εξαίρετη σκέψη και προσπάθεια!Πιστεύω οτι ζούμε ακόμα στην βιομηχανική εποχή και οι Μεγάλοι μας έχουν κάνει να πληρώνουμε για την παιδεία μας και την κατάρτιση μας έτσι ώστε να δουλέψουμε στα εργοστάσια τους-Επιχειρήσεις και να πληρωνόμαστε όσο το δυνατόν λιγότερο σάν πτυχιούχοι σκλάβοι στις επιχειρήσεις τους...Άν δέν ανοίξει κάποιος επιχείρηση δέν πρόκεται να δεί άσπρη μέρα άν και πάλι υπόλογος τους θα είσαι...
Μιλτιάδης..

epixeirein είπε...

Φίλε miltiadi, δεν θα διαφωνίσω. Αν και ζούμε στην εποχή της super τεχνολογίας, στην εποχή της πληροφορίας, και της moving picture, όλα αυτά μοιάζουν να μην έχουν σημασία αφού όλες οι νέες εξειδικεύσεις που βγαίνουν από τα πανπιστήμια, στόχο έχουν να καλύψουν μελλοντικές "θέσεις", σε κάποια ιδιωτική εταιρεία (εκεί όμως μπορούμε να "παίξουμε" εμείς, με την γνώση της επιχειρηματικότητας ώστε να το εκμεταλευτούμε αυτό για εμάς!!).

Το εκπεδευτικό μας σύστημα, είναι ξεκάθαρο ότι είναι προσανατολισμένο να παράγει υπαλλήλους και τίποτα άλλο. Αυτό που σου μαθαίνει είναι η "παπαγαλία", με αποκορύφωμα τις Πανελλήνιες (σε προετοιμάζει να δέχεσαι χωρίς κρίση τις εντολές του εργοδότη σου μέλλον), σου μαθαίνει να είσαι συνεπής στην ώρα σου, αλλιώς θα φας απουσία (σε προετοιμάζει για την μελλοντική σου θέση ως υπαλλήλου - για να προσέχεις). Γιατί λες ότι πρέπει να είσαι στο σχολίο μέχρι τις 8:00 το πρωί; Πρώτον για την πειθαρχία (που θα πρέπει να την μάθεις καλά), και δευτερον, για να συνηθίσει ο οργανισμός σου να αποδίδει μετά από αυτήν την ώρα, αφού τέτοια ώρα θα πιάνεις δουλειά στο μέλλον ως υπάλληλος μιας εταιρείας! Δεν σου μαθαίνουν τίποτα για ελέυθερο πνεύμα, για την δημιουργηκότητα, για το πως θα πιστέψεις στον εαυτό! Γιατί πολύ απλά, αν είσαι έτσι ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙΣ.

Για το λόγο αυτό δύσκολα θα προωθήσουν την έννοια της επιχειρηματικότητας στα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Η γενιά μας, πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες για το θέμα, ειδάλλως το g700, θα γίνει g600 και μετά g500! Και ΔΕΝ το θέλουμε αυτό!!